KURAN`A MUHTACIZ

Yüce Rabbimiz, insanoğlunu yaratılmışların en şereflisi kılmıştır.
Akıl, düşünme, konuşma, faydayı zararlıdan ayırabilme gibi kabili
yetler vermiş, her biri cihandeğer nimetlerle bedeni ve ruhi varlığımızı
donatmıştır. Dünyayı insana beşik kılmış, uçsuz bucaksız kainatı ve
içindekileri insanın emrine, hizmetine sunmuştur. Yeryüzü ve içindeki
bütün varlıklar insanoğluna itaat ediyor, Toprak, su, hava, hayvanlar,
bitkiler, ay, güneş, yıldızlar, gece ve gündüz... Her şey Cenab-ı Rabbü’l
-Alemin’in yarattığı gaye istikametinde insanlara hizmet veriyor.
Rabbimiz nimetlerini bunlarla da bitirmemiş, hayatın karanlık yollarında
yürürken önümüzü aydınlatmak için uyacağımız iman, ibadet ve ahlak
kurallarını da bildirmiştir. Bunca nimetleri bizlere bahşeden Yüce
Mevlamıza nasıl kulluk edeceğimizi, niçin yaratıldığımızı, nerede
ve ne diye bulunduğumuzu, yolculuğumuzun nereye doğru sürüp
gittiğini, bu dünya ötesinde nelerle karşılaşacağımızı, gönderdiği
peygamberleri ve bu peygamberleri aracılığı ile bizlere ulaştırdığı
kitapları vasıtasıyla bildirmiş, öğretmiştir.

Bildiğimiz ve iman ettiğimiz gibi, yüce Allah insanlara ilk vahyini,
ilk peygamber ve ilk insan olan Hz. Adem (A.S.) vasıtasıyla ulaştırmış,
ilahi vahyin son ve en mükemmel halkasını teşkil eden Kur’an-ı Kerim’i
alemlere rahmet olarak gönderilen Peygamberimiz Hz. Muhammed
Mustafa (A.S.) aracılığı ile bizlere iletmiştir.Rabbimizin insanlığa son
mesajı Kur’an-ı Kerim, O’nunla kulları arasındaki kopmaz ilahi bir bağdır.
Fahr-i Cihan (A.S.) Efendimizin aramızda yaşayan en büyük mucizesidir.
O hem lafzı ve hem de manası ile bir mucizedir. Rabbimiz onun bu özelliğini
İsra Suresi 88. ayette şöyle bildiriyor: “De ki insanlar ve cinler biribirlerine
yardımcı olarak bu Kur’an’ın bir benzerini ortaya koymak için bir araya
gelseler, andolsun ki yine de benzerini ortaya koyamazlar” İnsanlığın
idrakine sunulmuş nice ilahi kaynaklı ve insan eseri kitaplar var ki,
hemen hepsi tarihin karanlık sayfaları arasında ya kaybolmuş veya
tahrif edilmiştir. Oysa yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim, Rabbimizin
Hicr Suresi 9. ayetteki “O zikri (Kur’an’ı) biz indirdik ve biz onu
koruyacağız.” fermanınca bozulmaktan, kaybolmaktan bizzat İzzet-i
Celali tarafından korunmuştur. Bu sebepledir ki, 1400 küsür yıldan
beri binbir türlü haksızlıklarla Kur’an’ın irşadının önüne geçil meye
çalışılmış, fakat başarılamamıştır. Bu ilahi himaye hiç bir kitaba nasib
olmamıştır. Ondört asrı aşkın bir süredir Mukaddes kitabımız K. Kerim
zamanın, tarihin ve çağların zirvesinde bir güneş gibi parlamış, gerçek
Allah kelamı olduğunu ispatlamış, milyarlarca insanın gönlünü ve
ruhunu aydınlatagelmiştir. Yeryüzünde hiç bir kitap onun sunduğu
hizmeti sunmamıştır. İslam dininin bütün insanlığa sunduğu uhrevi ve
dünyevi değerlerin kaynağı odur. Bu ahkam-ı mübinin insanlar üzerindeki
ilahi tesirini hiç kimse inkar edememiştir. Onu kabul etmeyenler bile bu

gerçeği kabul etmek zorunda kalmışlardır. Habib-i Kibriya (A.S.) Efendimiz
tek başına İslam’ın tebliğiyle görevlendirildiğinde, hiç bir maddi kuvvete
dayanmıyor, elinde Kur’an-ı Kerim’den başka dayanağı bulunmuyordu.
O’nun 23 yıl gibi insan hayatında çok kısa sayılan bir süre içindeki göz
kamaştırıcı başarısının sebebini araştıran tarihçiler, bu üstün başarının sırrını
iki sebeple açıklıyor ve diyorlar ki: “Hz. Muhammed (A.S.) önce Kur’an-ı
Kerim gibi bir mucize ile desteklenmişti. Ayrıca O (A.S.) başkalarına
söylediğini, emrettiğini bizzat kendi nefsinde fazlasıyla uygulamış ve yaşamış
dürüst ve samimi bir kişi idi.” Peygamberini örnek alan müminler de, her
zaman Kur’an’la haşır-neşir oldular, okudular, ezberlediler, manasını
anlamaya çalıştılar. O’nunla ibadet ettiler, onun emir ve yasakları
doğrultusunda hayatlarını düzenleyip, öylece yaşamaya gayret gösterdiler
Allah’ın selamı ve rahmeti üzerinize olsun